De missie van Hussein

Leiders in de wereld zijn er om mensen te inspireren, te motiveren en te begeleiden. Dit is wat Hussein doet.

Zijn revolutie in Karbala, Irak, in het jaar 680 na Christus, ontketende een beweging voor gelijkheid en rechtvaardigheid die de wereld nog niet kende.

 

Hussein, de kleinzoon van de profeet Mohammed (de profeet van Islam), werd geboren in het jaar 620 na christus in een familie dat bekend stond om haar vrijgevigheid, haar strijd voor gelijkheid en vrede.

Hij stond bekend om zijn grote sociale vaardigheden, zijn ideologie voor saamhorigheid, rechtvaardigheid en gelijkheid. Zijn ideologie in navolging van zijn grootvader werd steeds meer in het nauw gebracht door de heerser in zijn tijd. 
In het jaar 680 ontstond een machtsapparaat dat de gemeenschap wilde ontwrichten en uit was op het verspreiden van armoede, haat, onrecht en wreedheid. Het machtsapparaat was gewelddadig en accepteerde geen tegenspraak.

 

Maar Hussein weigerde om mee te gaan in de trein die macht bracht, maar ook onrecht naar de burgers.

Armen werden armer, onveiligheid nam toe, angst regeerde en discriminatie vierde hoogtij. Dit verdroeg Hussein niet en hij zette de toon.

 

Zijn revolutie is het symbool voor elk mens. Zijn revolutie was het symbool voor de strijd die wij dagelijks voeren. Zijn revolutie is het symbool van de strijd voor de mensen.

 

Hij liet zien dat een ideologie die het doel stelt om de mensen op straat, de burgers, te verdedigen, hun rechten te waarborgen, hun vrijheid te behouden en hun gemeenschap te beschermen het sterven waard is.

Hij nam zijn kinderen, familie, mannen en vrouwen mee om te laten zien dat iedereen zijn bijdrage heeft aan een beter maatschappij, aan meer saamhorigheid.

 

Hussein inspireert ons om de dagelijkse strijd te blijven voeren en het goede te kiezen. Maar ook om te strijden voor de gezamenlijke normen en waarden. 
Om op te komen voor de ouderen en de jongeren, voor de gezonden en de zieken. Om niemand in de kou te laten staan. Om saamhorigheid tussen iedereen te bevorderen en te waarborgen.

Het is Hussein die ons inspireert.

Inspireert om het beste uit ons te halen.

Inspireert om te doen en niet alleen te wijzen.

Inspireert om voor gelijkheid en rechtvaardigheid op te komen.

Om een einde te maken aan alle vormen van ongelijkheid, onrecht en terreur.

De wereld waarin we leven is verre van ideaal. Veel gaat goed, maar veel gaat fout. Elke dag staat het nieuws vol armoede, terreur, burenruzies, moord, aanvallen, onrechtvaardigheid, discriminatie en radicalisering.

Deze problemen hebben hun weerslag op ons leven in Nederland. Verkiezingen in een ander land beïnvloeden onze economie. Terreur beïnvloedt ons veiligheidsgevoel. Onrecht zorgt voor onzekerheid. Discriminatie splijt onze maatschappij. Radicalisering brengt veiligheid in gevaar.

Het is daarom belangrijk om te blijven zoeken naar oplossingen. Deze oplossingen zijn dichterbij dan wij denken.

Want wij, de mensen die de maatschappij vormen, kunnen ons veiligheid waarborgen, onze maatschappij verenigen, rechtvaardigheid terugbrengen en radicalisering tegen gaan.

Laten we een voorbeeld nemen aan Hussein. Zijn missie en doel was het verenigen van de wereld in de naam van menselijkheid.

Hij bracht rassen bij elkaar.

Hij gaf zijn leven voor de ander.

Hij stelde dat de ideologie van gelijkheid en rechtvaardigheid voorop staat.

Hij gaf ons de les om in het dagelijkse leven het goede te zoeken, te omarmen en te beschermen.

Hussein leefde zijn leven toegewijd aan het verbeteren van de maatschappij en het versterken van de menselijke normen en waarden.
Een aantal voorbeelden van zijn leven:

Vrijgevigheid
Op een dag kwam Imam Hussein zijn tuin binnen en zag de tuinder zitten. De Imam wilde zien wat de tuinder zou doen en schuilde zodat hij niet werd gezien. De tuinder at een sruk brood en gaf de helft daarvan aan een hond die de tuin bewaakte. Daarna bad hij tot Allah (swt) om zijn heer (de Imam) te zegenen. Imam Hussein riep hem, waarop de tuinder zich verontschuldigde dat hij niet aan het werk was. De Imam vroeg hem waarom hij de hond de helft van zijn brood gaf. De tuinder antwoordde: ” Hij heeft honger en keek mij zo aan, dat ik het niet kon verdreagen om hem niet te voeden. Bovendien beschermt hij uw tuin en ik tuinier, dus kreeg hij de helft van mijn eten”. De Imam was zo verheugd dat hij hem zijn vrijheid gunde en de gehele tuin aan hem schonk.
In deze tijd zijn vele miljoenen mensen die honger lijden, zijn er velen die hulp nodig hebben, zijn er velen die minder hebben dan wij. Imam Hussein leert ons vrijgevig te zijn, anderen te helpen en zo haat, armoede en oorlog te verbannen uit de wereld.

Goede manieren
De Imam was zoals de Profeet bekend om zijn goede manieren. Zo kwam een van zijn werksters binnen en groette hem met een bos bloemen. Hij antwoordde haar met een begroeting en zei: “Jij bent vrij (je bent geen werkster meer van mij)”. De vrouw was verheugd, dankte hem en liep weg.
Een van zijn metgezellen vroeg hem hoe het kan dat zij hem een bloem aanbiedt en hij als antwoord daarop haar de vrijheid schenkt. Hij antwoordde: “Allah heeft ons dit geleerd: “En wanneer gij met een groet wordt begroet, groet dan terug met een betere groet, of geeft deze althans terug. Voorzeker, God houdt rekening met alle dingen”. (Al-nisaa 86)
Het is aan ons om de goede manieren te hebben en deze bij iedereen toe te passen. Dit is hoe Imam Hussein ons heeft geleerd. Aardig, vriendelijk en  behulpzaam.

De omgang met de medemens op een manier dat gelijkwaardigheid, rechtvaardigheid, liefde en acceptatie van de ander met zich meebrengt. Dit is waar Imam Hussein voor stond, dit is de strijd die hij zijn hele leven heeft gevoerd.
Daarom is Imam Hussein een voorbeeld voor zij die het goede willen verspreiden en vrede en rust willen bewerkstelligen in de maatschappij!